Jesteś mą wyspą w bezkresnym morzu, jesteś mą tęczą, gdy pada deszcz. Jesteś oazą w ludzkiej pustyni, jesteś mi wszystkim, bo kocham Cię.
Jesteś uśmiechem tak upragnionym, jesteś promieniem, słonecznym dniem. Jesteś nadzieją na lepsze życie, jesteś mi wszystkim, bo kocham Cię.
Jesteś mi domem, gdzie chciałbym wracać, jesteś mi światłem, gdy wkoło noc. Jesteś wolnością dla mego serca, jesteś jedyną – w tym cała moc!
Kiedy nic nie odpowiadasz, pusta skrzynka śmieje się, ja sam w sobie się zapadam, wszystko zmieniam w pusty śmiech.
Wciąż z daleka się uśmiechasz, nie wiem, co już myśleć mam. Błagam Ciebie – już nie zwlekaj, daj mi choć najmniejszy znak!
I’m like a mill, She’s like the wind. I cannot live without Her breath.
I’m like a lake, She’s like the rain. I cannot be without Her tears.
She’s making me believe.
I’m like a flame, She’s like the shame. I can’t touch Her, ’cause She could burn.
I’m like a night, She’s like the day. We cannot meet. We have our turns…
But She’s making me believe. She’s still…
Sprzedaję sam siebie. Rozdaję me wiersze, te „tylko dla Ciebie”. Udaję kogoś innego, kogoś, kim wcale nie jestem i nigdy nie byłem.
Sprzedaję sam siebie. Coraz częściej uciekam w Wasz wielki świat. Uczę się pilnie waszych wad. Choć nikt mnie nie kocha, to serca łamię; a co najgorsze, kochanym kłamię…
Nie chcę!
Ty masz wino, a ja zimny wiatr. Nie muszę być pijany.
Ty porzucasz, ja zostaję. Kocham moje cztery ściany.
Ty masz smutek, a ja pusty śmiech, bo nie umiem płakać już.
Ty masz rozum, ja uczucia, co nie gasną mimo burz.
Coś jest nie tak – nie tak – nie tak z życiem mym – życiem mym…
Jesteś miła, a ja szczery. Moje słowa gorzkie są.
Jesteś piękna, ja okropny, bo tak właśnie ludzie chcą.
Ty masz ludzi, ja samotność – tak powinno chyba być.
Ty masz prawo, a ja wolność. I nie muszę wcale pić!