Sprze­da­ję sam sie­bie. Roz­da­ję me wier­sze, te „tyl­ko dla Cie­bie”. Uda­ję kogoś inne­go, kogoś, kim wca­le nie jestem i nigdy nie byłem.

Sprze­da­ję sam sie­bie. Coraz czę­ściej ucie­kam w Wasz wiel­ki świat. Uczę się pil­nie waszych wad. Choć nikt mnie nie kocha, to ser­ca łamię; a co naj­gor­sze, kocha­nym kłamię…

Nie chcę!