• Prze­pra­szam, któ­rę­dy doj­dę na Plac Hoł­du Pruskiego?
• Skrę­ci Pan w lewo przy Net­to — tyl­ko teraz mie­lo­ne 3,99zł za kilo­gram — i pój­dzie pan pro­sto do świa­teł przy McDo­nal­dzie — che­ese­bur­ger jedy­nie 2zł — a dalej w pra­wo przez Ale­ję Kwia­to­wą — chry­zan­te­my jedy­nie 3zł sztu­ka — i już pan będzie na miej­scu. Niech pan koniecz­nie wstą­pi do Bra­ma Cafe, tam jest pro­mo­cja na kawę lat­te — jedy­nie 6,50zł za fili­żan­kę plus her­bat­nik gratis.

Wyobra­ża­cie sobie kogoś tak odpo­wia­da­ją­ce­go na pro­ste pytanie?

Dla­te­go nie rozu­miem ludzi korzy­sta­ją­cych z tych śmiesz­nych auto­ma­tów, któ­re w mia­stach są sta­wia­ne, co to mają doty­ko­wy ekran i moż­na je zapy­tać gdzie jest Zamek albo Knaj­pa. Ja rozu­miem — korzy­stać ze zdo­by­czy infor­ma­ty­ki żeby zaosz­czę­dzić czas w urzę­dzie albo omi­nąć kolej­kę w ban­ku. To nie tyl­ko jest hi-tech, ale i oszczę­dza czas i/lub pie­nią­dze. Ale pyta­nie o dro­gę? Prze­cież taki auto­mat na ogół:

• został „hack­nię­ty” przez jakie­goś mało­la­ta i poka­zu­je „możesz teraz bez­piecz­nie wyłą­czyć komputer”
• jest bez­na­dziej­nie nie­in­tu­icyj­ny w obsłudze
• zasła­nia 85% pla­nu mia­sta i infor­ma­cji reklamami
• albo co gor­sza wyświe­tla infor­ma­cje tyl­ko o obiek­tach, któ­rych wła­ści­cie­le zapła­ci­li za reklamę
• nie poka­zu­je „tu jesteś” na mapie
• a w ogó­le ilu ludzi potra­fi szyb­ko odna­leźć dro­gę, czy­ta­jąc mapę? 

Zapy­ta­nie prze­chod­nia „prze­pra­szam, gdzie jest pocz­ta?” na ogół skoń­czy się szyb­ką odpo­wie­dzią co naj­wy­żej dru­giej-trze­ciej pyta­nej oso­by. Bez reklam. Bez prze­bi­ja­nia się przez menu. Bez roz­glą­da­nia się, gdzie ja wła­ści­wie teraz jestem. „Zapy­ta­nie” maszy­ny trwa na ogół wie­lo­krot­nie dłużej.

Jeśli więc nie jest tak, że nie zna­my ani sło­wa w języ­ku prze­chod­niów, po co mar­nu­je­my czas przy tych auto­ma­tach? Tech­ni­ka tak, ale nie za wszel­ką cenę 😉

Cie­ka­wy temat na osob­ny wpis: czy takie sys­te­my, jak Google mają świa­do­mość? Są hipo­te­zy, że świa­do­mość poja­wia się samo­ist­nie w odpo­wied­nio zło­żo­nych sys­te­mach. Może Inter­ne­to­wi dale­ko do zło­żo­no­ści ludz­kie­go mózgu, ale jakiś cień świa­do­mo­ści same­go sie­bie być może już uzy­skał. Zwłasz­cza, że o swej świa­do­mo­ści może być prze­ko­na­na jedy­nie sama isto­ta świa­do­ma — nie jeste­śmy w sta­nie tego spraw­dzić w jaki­kol­wiek spo­sób z zewnątrz.

Ale to temat na osob­ny wpis.

W tym chcę poru­szyć temat: wyszu­ki­war­ka inter­ne­to­wa a ludz­ka wie­dza. Nie­któ­rzy zaczy­na­ją myśleć, że takie np. Google zna całą wie­dzę i wszyst­kie myśli, jakie kie­dy­kol­wiek powsta­ły w ludz­kich gło­wach. Jeśli ktoś coś kie­dyś pomy­ślał, to ślad tej myśli znaj­du­je się w Inter­ne­cie. Np. po co to wszyst­ko? pomy­śla­no aż 53 milio­ny razy 😉

Czy takie twier­dze­nie moż­na odwró­cić? Czy­li jeśli w Google cze­goś nie ma, to nikt nigdy tego nie pomy­ślał? Wpi­sa­łem w Google fra­zę nie ma już wraż­li­wych ludzi i nicze­go nie zna­la­złem. Czy to zna­czy, że ze świa­tem nie jest jesz­cze tak źle? Że nikt nigdy nie pomy­ślał o tym, że wraż­li­wo­ści na świe­cie już brak? Strasz­nie to optymistyczne 🙂

Nie­ste­ty, zna­lazł się taki jeden Węgorz co opi­sał spra­wę jak wyżej. Mój golb prę­dzej czy póź­niej zosta­nie zin­dek­so­wa­ny i poja­wi się pierw­szy wynik na Google­’u na pyta­nie o kres ludzi wraż­li­wych. Tak oto Węgorz zdo­ło­wał świat.

PS Oczy­wi­ście, w Inter­ne­cie nie ma każ­dej myśli, a jedy­nie te opu­bli­ko­wa­ne. Cała nadzie­ja więc w kra­jach Trze­cie­go Świa­ta — bez dostę­pu do inter­ne­tu — oraz w tyra­niach, gdzie publi­ko­wać nie wol­no. To dzię­ki myślom ich oby­wa­te­li Inter­net nigdy nie zyska ogól­noludz­kiej świadomości.