Poznałem Cię rok temu
i jeszcze parę dni.
Gdy miałaś numer po mnie,
po prostu kilka chwil.

Pamiętam to przez mgiełkę,
a jednak wierzę, że
tak chyba być musiało,
że spotkaliśmy się.

A potem, w rok już później,
przedstawić chciano nas,
a myśmy się już znali,
bo tak nas poznał czas.

A później była troska
i serca słodka chęć.
I przyszła wielka wiara,
i pokochałem Cię.

Rozmowa i milczenie,
i śmiechu wielki czar.
A potem jeszcze zdjęcie,
dotyku Twego dar.

„Kręciło Ci się w głowie”,
dostałaś kartkę mą.
Więc proszę, błagam, pragnę:
podaj mi swoją dłoń!