Jan 31 2008
Teatr końca tysiąclecia
Poznał człowiek wielki świat, pełen różnych gorzkich prawd.
Odkrył prawie życia sens, wie dlaczego żywym jest.
Stworzył prawa pełne kłamstw i zapragnął cofnąć czas.
Poznał rzeczy dobre, złe i pokonał w walce deszcz.
Poznał ruchy wielkich mas, dosięgnął wzorami gwiazd.
Na Księżycu nawet był i obrócił mity w pył.
Odkrył w sobie taki kwas, co koduje życia blask.
Nieraz nawet z Boga drwił, wyszczerzając białe kły.
Pajęczyną splątał świat, informuje z wielkich miast.
Rozbił atom w drobny proch, choć niełatwe było to.
Sam nad sobą, niczym kat, sam na siebie kręci bat.
Niedaleki jest już zgon, gdy zagłada zbierze plon.
Odkrył prawie życia sens, wie dlaczego żywym jest.
Stworzył prawa pełne kłamstw i zapragnął cofnąć czas.
Poznał rzeczy dobre, złe i pokonał w walce deszcz.
Poznał ruchy wielkich mas, dosięgnął wzorami gwiazd.
Na Księżycu nawet był i obrócił mity w pył.
Odkrył w sobie taki kwas, co koduje życia blask.
Nieraz nawet z Boga drwił, wyszczerzając białe kły.
Pajęczyną splątał świat, informuje z wielkich miast.
Rozbił atom w drobny proch, choć niełatwe było to.
Sam nad sobą, niczym kat, sam na siebie kręci bat.
Niedaleki jest już zgon, gdy zagłada zbierze plon.
